Ncoppa a 'na pedana, tre elemente d'a natura
se cundennevene 'a curona 'e 'na bellezza pura.
"So' lucido, so' bello, i' 'nun me spezzo maje.”
dicette tutto cuntento, forte e llucente acciaio.
Songo i' 'o cchiù fforte! Si mme tuocche t'attierre..."
Accussì s'avantava, sicuro e ffriddo 'o ffierro.
"E ie? So' troppo bello: 'e me ne fanno lingotte!”-
"Pe mme truvà arrevotene 'e 'mminiere 'ncoppa e sotto.” -
"I' songo ll'ammore”- dicette Valentino,
truvannese a passà, tanno tanno llà vvicino.
'Nviso 'nu russore, 'a faccia ca se 'mpurpurava:
'o ffierro intenerito, mentre 'o guardava se squagliava.
'A forma e 'nu gruosso core 'o ffierro subbete pigliaje.
Pe 'nun essere 'e meno se sciugliette pure acciaio.
Ll'oro onorgoglito, pe 'nun passà pe perecchiuso,
'nfunnette tutte cose cu 'na culata d'oro fusa.
Accussì tutte quante e dint'â nniente,
venettene vestute, chi cu d'oro e chi d'argiente.
'N'angelo, ca chiammavene "Cupido belli sscelle”,
menaje meliarde 'e frecce 'a coppa 'a 'na nuvulella.
'O nobile d'animo...parlamme 'e Valentino,
accustaje tutt'e core luntane a chille cchiù vvicine.
Ll'ammore aveva triunfato...era 'a soja chella curona.
'Nfine vence sempe chillo ca tene
'o core buono.
se cundennevene 'a curona 'e 'na bellezza pura.
"So' lucido, so' bello, i' 'nun me spezzo maje.”
dicette tutto cuntento, forte e llucente acciaio.
Songo i' 'o cchiù fforte! Si mme tuocche t'attierre..."
Accussì s'avantava, sicuro e ffriddo 'o ffierro.
"E ie? So' troppo bello: 'e me ne fanno lingotte!”-
"Pe mme truvà arrevotene 'e 'mminiere 'ncoppa e sotto.” -
"I' songo ll'ammore”- dicette Valentino,
truvannese a passà, tanno tanno llà vvicino.
'Nviso 'nu russore, 'a faccia ca se 'mpurpurava:
'o ffierro intenerito, mentre 'o guardava se squagliava.
'A forma e 'nu gruosso core 'o ffierro subbete pigliaje.
Pe 'nun essere 'e meno se sciugliette pure acciaio.
Ll'oro onorgoglito, pe 'nun passà pe perecchiuso,
'nfunnette tutte cose cu 'na culata d'oro fusa.
Accussì tutte quante e dint'â nniente,
venettene vestute, chi cu d'oro e chi d'argiente.
'N'angelo, ca chiammavene "Cupido belli sscelle”,
menaje meliarde 'e frecce 'a coppa 'a 'na nuvulella.
'O nobile d'animo...parlamme 'e Valentino,
accustaje tutt'e core luntane a chille cchiù vvicine.
Ll'ammore aveva triunfato...era 'a soja chella curona.
'Nfine vence sempe chillo ca tene
'o core buono.
