Club Poetico

'O pueta è nu sognatore visionario,
sta sempe cu 'o naso a gguardà ll'aria.
Mmiez'ê nnuvole tene nu castello,
pe suffitto nu cielo chino 'e stelle.

Pe ffeneste tene curnice chine 'e viole,
'a do' traseno e jesceno 'e pparole.
Pe pparete tene cristalle sfaccettate,
che rifletteno 'e culure 'e ll'estate.

Ncopp'ô tavolo tene calice argiento,
'a do' surzea ammore e ssentimento.
'O pueta è nu mago prestigiatore...
tanta cose piglia 'a 'int'ô cappiello:

nu raggio 'e sole, 'a luna rossa, na stella...
nu cardillo, nu cuniglio c' 'o mbrello.
Int'â ll'anema tene nu furziere,
addó tene astipate mille penziere.

Tene 'a casa chiena 'e strumiente,
ca sona a ssiconda d' 'o mumento.
Quann'è triste sona na chitarra stunata,
ma quanno sona cu nu pianino ntunato...

'e llettere volano ncielo, po' bbello e bbuono
se metteno nzieme e mmentano na canzona.
Tene tante armadie cu gruosse terature
chine 'e parole...e ccore russe nfacc'ê mure.

'Int'ê scanzie tene pennielle e mmatite:
lle serveno pe culurà 'e fatte d' 'a vita.
Quann'e notte 'o scuro fa accappunà 'a pelle
isso nce mette 'a luna e mille llucelle.

Quanno 'e nnuvole minacciano n'acquazzone
isso cu pastello giallo disegna 'o sole lione.
Che fa 'o pueta quanno lle vene 'a pucundria?
Aiutandosi cu ll'ammore e 'a fantasia...

piglia pe mmano 'a tristezza e ll'amarezza
cerca 'e trasfurmà chella ca vede nbellezza.
Che ppo' ffa' nu pueta, ma c'ha dda fa':
cerca 'e culurà 'e rosa 'o ggrigio ca ce sta.

Piglia tutte 'e llacreme appassiunate...
'e ccoglie...e 'e ffa addeventà rugiada.
Quanno 'a vita 'o culpisce c' 'a mana smerza,
pe s'accujetà se scrive quacche verzo.
"