Quante fiate mia madamina
T’ ei a quel balcon mirata.
Quanti sogni, mia Becchina
Volgean verso te, mi’ amata!
Quante fiate ogne mattina
‘l cor forte battea, adorata!
E quanta speme sopraffina
I’ per te sempr’ ei serbata.
Ma a guardarti tra le braccia
I’ potente assai mi sbrado:
“Che mal ti fa la mia faccia
Che non potria darti grado?”
Sol vorria che ‘l cor taccia
E mostrar che sanza te vado!